நிஜத்திலிருந்து.. நினைவில்

காலச்சுழலில் எத்தனை, எத்தனை கதாபாத்திரங்கள் இல்லையில்லை, நம்மோடு ஒன்றியிருந்த உறவுகள் தொலைந்து போய் விட்டார்கள்.

காலை விடிந்தும், விடியாமலும், மணியடித்து நம்மை எழுப்பும் குழாயுடன் கூடிய தகரக்கேனில் பால் கொண்டு வரும் சொசைட்டி பால்காரர்,

அழகழகான பனையோலை அருந்திகள் உடனுக்குடன் செய்து, பதினியை அளந்து ஊற்றிக்கொடுக்கும் பதநீர்க்காரர்.

எம்மா…. கீரை, அரைக்கீரை, தண்டுக்கீரை, அகத்திக்கீரேய்ய்ய்……… என்று ராகமிசைத்து ஈரப்பழந்துணியில் கீரை கொண்டுவரும் கீரைப்பாட்டி,

ஓலைக்கூடைக்குள் ஈயச்சட்டியில் நெய் வைத்து, நீண்ட கைப்பிடியுடனான கூடிய அளவைக்கருவிகளை கூடையில் சொருகி வைத்து, நெய் சிந்திய கைகளுடன் வரும் நெய்க்காரக்கா.

முகம் சுழிக்காமல், அத்தனை பெண்களுக்கும், சேலைகளைக் காண்பித்து, பின் உட்கார்ந்தபடியே, அழகாக மடித்து, மேலும், கீழும் அட்டைகளை வைத்து, சைக்கிளில் வரும் துணிக்காரர்.

அம்மி கொத்துறது, உரல் கொத்துறது என குரல் கொடுத்து வரும் அம்மி கொத்துபவர்.

ஐஸ்…..ஐஸ்….. பால் ஐஸ்….. சேமியா ஐஸ்…..ஐஸ்….. என ரப்பர் அலாரத்துடன் வரும் குட்டை ஐஸ்காரர்.

மீன்காரர், தயிர்க்காரர், பொரிக்காரர், கடலைக்காரர்,

போலி…..போலி…..கடம்பூர் போலி…. என விற்று வரும் போலிக்கார அய்யர்,

இரண்டு அலுமினியத்தூக்குகள் நிறைய, கடலெண்ணை, நல்லெண்ணை விற்க வரும் எண்ணைக்காரம்மா,

அகலக்கூடையில் கதம்பம்,மல்லி,பிச்சி என பூவகையறாக்களைவைத்து, விற்று வரும் பூக்காரக்கா,

இரவு பெட்ரோமாக்ஸ் விளக்குடன், பெரிய கண்ணாடிக்குடுவையில் சோன்பப்டிக்காரர்,

சிறு அடுப்புடன் கூடிய பாத்திரத்தில் வைத்து விற்கும் சுக்கு காபிக்காரர்.

காலையிலிருந்து இரவு வரை ஒவ்வொரு நேரத்துக்கு தகுந்த மாதிரி, ஒவ்வொருவராக நம் வீதிகளில் நிஜத்தில் உலவியவர்களை என் நினைவில் இருந்தவரைக்கும் வரிசைப்படுத்தியிருக்கிறேன். நிறைய பேர் நகர, நாகரீக வளர்ச்சிகளால் காணாமல் போயிருக்கிறார்கள். சிலர் என் நினைவிலிருந்து கூட தொலைந்து போயிருக்கலாம்.

விட்டுப்போன சிலரை உங்களுக்கு நினைவிருந்தால் சொல்லுங்கள்.

பார்த்தால் நான் நலம் விசாரித்ததாக சொல்லுங்கள்…………