சிறு சுற்றல்

என்னடா? இந்தப் பக்கம் திரும்பிட்ட, வீட்டுக்குப் போலியா?

இல்லடா, எங்கம்மா என்னய பள்ளீடம் விட்டதும், எங்க ஆச்சி வீட்டுக்கு வரச்சொல்லுச்சு.

நீ எங்கடா போற?

நான் எங்க அய்யம்மா வீட்டுக்குத் தான் போறேன்.

இது மாதிரி பேச்சுகள நீங்க எங்க ஊருக்கு வந்தீங்கன்னா கேட்கலாம்.

எங்கூர்லயோ, சுத்துப்பட்டு கிராமங்கள் எல்லாம் மானம் பார்த்த பூமி தான். அதுனால பருத்தியோ, இல்லன்னா ஏதாவது சிறு பயிர்கள் தான் போட்டிருப்பாங்க.

ஆனா, அம்புட்டு விவசாயப் பொருள்களுக்கும் வெல நிர்ணயம் ஆகுறதே எங்கூர்ல தான். ஏன்னா, யாவாரிகள் நெறஞ்ச ஊரு.. மெளகாய் வத்தல், பருப்பு வகையறா, மெளகு, மல்லி, எண்ணெய் வகையறாக்கெல்லாம் சந்தை வெலய நிர்ணயம் பண்றதே நம்மாளுக தான்.

இருவது, இருவத்தஞ்சு வருசத்துக்கு முன்னாடி இருந்து மெளகாய் எண்ணை ஏற்றுமதி இங்கருந்து நடந்திட்டிருக்கு.

முன்னாடியெல்லாம் எல்லாப் பொருள்ளெயும் கலப்படம் பண்ணிட்டிருந்தாங்க. எப்டினா, துவரம் பருப்பு, கடலப்பருப்பு இதுக்குள்ள எல்லாம் ‘கல்’ல கலந்துடறது.

பருப்பு அளவுக்கு கல் தயார் பண்றதுக்கே மிஷினெல்லாம் இருந்ததா சொல்லுவாங்க. மல்லி, பருப்புக்கெல்லாம் கலர் ஏத்துறது, பாலிஷ் போடுறது, இந்த மாதிரி பல வேல பாத்து நல்ல விலைக்கு வித்துருவாங்க.

முன்னல்லாம் எங்க ஊருக்குள்ளேயெ தான் பொண்ணு எடுக்குறதும், குடுக்குறதும்.

அதுனால, மத்தியானம் வீட்டுக்காரர் வந்து சாப்ட்டுட்டு அவிய அம்மா வீட்டுல கொண்டு போய் விட்டுட்டு கடைக்கு யாவாரத்துக்கு போயிருவார்.

ஒரு ஏழு எட்டு மணி வாக்குல பள்ளீடம் விட்டு வாற புள்ளைகளையும் கூட்டீட்டு அவிய அம்மா வீட்டுல இருந்து வீட்டுக்காரரோட திரும்ப மாமியார் வீட்டுக்கு வந்துருவாக.

வீட்டுக்காரர் எங்கயாவது நாலஞ்சு நாளைக்கு வசூலுக்கு வெளியூர்களுக்கு போயிட்டாருன்னா, வர்ற வரைக்கும் பொண்ணுகளுக்கு அம்மா வீடு தான். ஒரு வேளை இதுக்காகத் தான் உள்ளூர்லேயே பொண்ணு கொடுக்குறாகளோன்னு கூட நெனச்சுக்குவேன்.

எங்க ஊரு பசங்களுக்கு அதிக பட்ச குறிக்கோளே, பி.காம் படிச்சு, தமிழ்நாடு மெர்க்கண்டைல் வங்கியில வேல வாங்கிப் போயிரணுங்கிறது தான்.

எவ்ளொ வேணுன்னாலும் படிச்சுக்கலாம். பசங்க எவ்ளோ படிச்சாலும், படிச்சு முடிச்சிட்டு அவுக அய்யா, அண்ணாச்சி, பாத்துட்டிருக்கிற யாவாரத்துக்குள்ள நொழஞ்சிரணும்.

அது மெளகா வத்தல் கமிசன் மண்டியோ, அரிசிக் கடயோ, பருப்பு மில்லோ, எண்ணெக் கடயோ, இப்புடி ஏதோ ஒரு  கடையில கடைசிக்கு உக்காந்திர வேண்டியது தான்.

இப்போ எல்லாம் மாறீட்டாங்ங.

அப்பறம்,எங்கூர்லருந்து தான் இதயம், ஆனந்தம், வி.வி.எஸ் நல்லெண்ணைல்லாம் தயாராகி வருது.

வெயில் உகந்த அம்மன் கோவில்

ஊர் அப்புடி ஒண்ணும் பெருசில்லீங்க. பேருந்து நிலையத்துல எறங்கி சுத்திப் பாத்தீங்கன்னா, ஒரு பள்ளிக்கூட கட்டிடம், ரெண்டு திரையங்குகள் தெரியும், அப்புடியே வெளிய வந்து, எடது பக்கம் திரும்பி நடந்தீங்கன்னா,

மூளிப்பட்டி அரண்மனை,

வெயிலுந்தம்மன் கோவில்,

அடுத்தாப்புல ஒரு காலி எடம், இத பொட்டல்னு சொல்லுவாங்ங.

இங்க தான் அம்புட்டு கட்சிக்கூட்டமும் நடக்கும். எல்லா தலைவர்களும் இந்த எடத்துல பேசீருக்காக.

அந்தப் பொட்டல சுத்தி தான் போஸ்ட் ஆபீசு, தேர் முட்டி, அசோக சக்கர தூண், எல்லாம் இருக்குது.

அந்தா தெரியுது பாருங்க! அதான் மாரியம்மன் கோவில்,

வலது பக்கம் முருகன் கோவில்.

மாரியம்மன் கோவில்

கொஞ்சம், ஒரு நாலு எட்டு வச்சி நடந்து வலது பக்கம் திரும்புனா, மெயின் பஜாரு.

எடது பக்கம் மொதக் கடயில, உங்களுக்கு வேணுமுன்னா, பக்கோடா வாங்கிக்கோங்க. ரொம்ப நல்லாருக்கும்.

இந்த பஜாருக்குள்ள தான் லாலாக்கடை, பேனா, மை, பென்சில், எல்லாம் விக்குற பாய் கட,

தையல் மார்க்கெட், மருந்துக் கடை, பூக்கடை,

சந்துக்குள்ள சுண்ணாம்பு கல் விக்கிற பாட்டி,

எண்ணக் கம்பனியோட ஆபிசு,

கடசியில காய்கறி மார்க்கெட்டும், வாழ எலக்கட, நாட்டுமருந்து கட எல்லாம் வரும்.

பஜார் முடிஞ்ச கடசியில தெப்பக்குளம் வருங்க. எப்டி தண்ணி நெறஞ்சி கெடக்கு பாருங்க.

தெப்பக்குளம்

அந்தக்காலத்துலேயே, மழத்தண்ணிய சேத்து வக்கிறதுக்காக கட்டுனதுங்க. ஊருக்குள்ள மழை பேஞ்சு, தண்ணி எங்கயும் தேங்கி நிக்காம, அம்புட்டுத் தண்ணியும், இந்த தெப்பத்துக்கு வர்ற மாதிரி ஒரு ஏற்பாடு பண்ணியிருக்காங்க.

தெப்பத்து முக்குல ஒரு புரோட்டா கடை இருக்குங்க. பசிச்சா சாப்டுக்கோங்க. ஆனா கட சாயந்தரம் ஆறு மணிக்கு மேல தான் தெறக்கும்.

இந்த பக்கோடாவும், புரோட்டாவுந்தேன் எங்க ஊரோட உணவு (தமிழ்நாட்டுக்காரங்களுக்கு எங்க போனாலும் இட்லி, தோசை வேணுன்னு சொல்லுவாங்களே அந்த மாதிரி).

விருதுநகர் புரோட்டா!

புரோட்டாக் கடயப் பத்தி சொன்னவுடனே தான் ஞாபகம் வருது.

எங்கூரு புரோட்டா ரொம்ப நல்லாருக்கும்.

தோசக்கல்லு நெறய எண்ணய ஊத்தி, அதுல போட்டு பெரட்டி, பொன்னிறமா, மொறு மொறுனு பொரிச்சு எடுத்துருவாங்க. அப்றம் அத நாலு பக்கமும் தட்டி பிச்சுப் போட்டு சால்னா ஊத்திக் குடுப்பாங்க.

இது மாதிரி மத்த ஊர்கள்ள கெடைக்காது.

பங்குனி பொங்கல் திருவிழா!

நாம வர்றப்ப பாத்தோமுல்ல மாரியம்மன் கோயில், அந்த கோயில்ல பங்குனி மாசம் திருவிழா நடக்கும்.

எங்க ஊரு ஆளுக எங்க இருந்தாலும் இந்த திருவிழாக்கு டாண்னு வந்துருவாங்க.

திருவிழாவுல ‘ஆகோ’ ‘அய்யாகோ’ அப்டினு கோஷம் போட்டுட்டு லட்சக்கணக்கான பேரு அக்னி சட்டி எடுப்பாங்க.

வேல் குத்துவாங்க.

முதுகுல கொக்கி மாட்டி தேர் இழுப்பாங்க.

சனமான சனம் அம்புட்டு சனங்க திருவிழாவுக்கு வரும்.

இந்த திருவிழா நடக்கிறப்போ, தெப்பத்த சுத்தி மோர் பந்தல்லாம் போடுவாங்கள்ள, அது மாதிரி சின்ன சின்ன அறைகள் மாதிரி பந்தல் போட்டிருப்பாங்க.

அந்த பந்தல் அறைக்குள்ள வீட்டுல கல்யாணத்துக்கு தயாரா இருக்குற பொண்ணும் அவங்க குடும்பமும் திருவிழா பாக்குற மாதிரி உக்காந்திருப்பாங்க.

மாப்பிள வச்சிருக்கவுக திருவிழாவ வேடிக்கை பாக்குற மாதிரி பொண்ணுகள அங்கனயே பாத்துக்கலாம்.

எந்தப் பொண்ணு புடிச்சிருக்கோ, அப்புறம் வெசாரிச்சு வீட்டுக்குப் போய் பேசி முடிச்சிருவாங்க.

இதே மாதிரி பெண் பார்க்கும் படலம், பொருட்காட்சியிலயும் (Exhibition) நடக்கும்.

மேம்போக்கா பாத்தா, இப்புடி பொண்ணு பாக்குறது கொஞ்சம் பத்தாம் பசலித்தனமா தெரியும்.

ஆனா, இதுல பாருங்க யாரு மாப்பிள்ளை, யாரு மாப்பிள்ளை வீட்டுக்காரங்கன்னு தெரியாம அப்புடியே தெப்பத்து வழியா திருவிழாக் கூட்டத்தோட போய்க் கிட்டே பொண்ணு, மாப்ளை பாத்துக்குவாங்க.

பொண்ணு பாக்குற படலம் வீட்டுல நடந்தா, ஒவ்வொரு தடவயும் தர்மசங்கடமா வந்து எல்லார் முன்னாடியும் நிக்கணும். பேசணும், இதுல அந்த தொல்லை கிடயாது.

இது கால காலமா நடந்துட்டிருக்கு. இப்போ காலப்போக்குல கொஞ்ச கொஞ்சமா குறைஞ்சுருச்சு.

காமராசர் நினைவு இல்லம்

தெப்பத்து வலது எறக்கத்துல போனீங்கன்னா, சந்துக்குள்ள காமராசர் நினைவு இல்லம் இருக்குது.

எடது பக்கம் போனீங்கன்னா, காசுக்கடை பஜாருக்குள்ள போகலாம்.

காசுக்கடை பஜார் பூராவும் நகைக்கடை தான் இருக்கும். ரொம்ப ஆடம்பரமான கடைகளா இருக்காது.

எடது பக்க ரோட்டுல கொஞ்ச தூரம் நடந்து, ரயில்வே கேட்ட தாண்டி நேர போனீங்கன்னா, பாலிடெக்னிக்கும், கல்லூரியும் வரும்.

விருதுநகர் இந்து நாடார்களுக்கு பாத்தியப்பட்ட செந்தில் குமார நாடார் கல்லூரி (ஸ்…. யப்பா….எம்புட்டு பெரிய பேரு பாத்திங்களா?) – VHNSN College

ரொம்ப தூரம் நடந்திட்டோம். காலு வலிக்கும். போதும், அப்புறமெட்டு சுத்திப் பாக்கலாம்.