மரணக்குறிப்புகள் - மனப் பேழையிலிருந்து..

ஏதோ நினைவில் மூழ்கி விட்டு திரும்பி பார்த்த போது, கண்ணா ஏதோ வேலை செய்து கொண்டிருந்தாள். ச்சே! என்ன இதே நினைப்பாகவே இருக்கிறது.

மரணத்திற்குப் பின் என்ன நடக்கும்? என்ற எண்ணங்கள் தோன்ற ஆரம்பித்தது எப்போது என சரியாகத் தெரியவில்லை. தெருச்சிறுவன் தேர்வுத் தோல்வியினால் நீரில் தற்கொலை செய்த போதா? ஆச்சி எங்கள் வீட்டில் நான் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் போதே உயிர் விட்டபோதா? என தெரியவில்லை.

ஒவ்வொரு மரணங்களும் ஏதோவொரு மனமாற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறது. மாற்றத்திற்கு பின் மரணமா? மரணத்திற்குப் பின் மாற்றமா?

ஓரிரு மாதங்களுக்கு முன் என் நண்பனின் மரணத்திற்கு சென்றிருந்த போது தான், என் மரணத்திற்கு பின் என்ன நடக்கும் என எண்ணலானேன். அந்த மரணத்திற்கு வந்த மற்ற நண்பர்களின் எண்ணிக்கையை கணக்கில் கொண்டு என் மரணத்திற்கு வரக்கூடியவர்களின் எண்ணிக்கை இவ்வளவு தான் என மதிப்பிட முடிந்தது.

மரணத்தின் பின் எத்தனை பேர் என்னை வசைபாடக்கூடும், வருத்தப்படக்கூடும் என்ற எணணமும் கூடவே வந்து போனது. போனால் போகட்டும் என்பவர்கள் யார்? அடப்பாவமே என்பவர்கள் யார்? முகம் பார்க்க நினைப்பவர்கள் யார்? தெரியவில்லை.

உறவும், நட்பும் என் மரணத்தைக் கொண்டாடுமா? கூத்தாடுமா? தினசரிகளில் என் படம் வெளியிட்டு தம்பட்டம் அடிக்குமா?

என் மரணம் எங்கு நடக்கும்? இல்லை பணியின் போதா? பயணத்தின் போதா? மனையிலா? மருத்துவமனையிலா? விபத்திலா? வீதியிலா? என்பது தெரியவில்லை.

எப்போது? இளமையிலா? முதுமையிலா? அல்லது வறுமையிலா? எனவும் தெரியவில்லை.

இந்த நினைப்புகளெல்லாம் ஒரு வகையில் சிறுபிள்ளைத்தனமாகத் தான் தெரிகிறது.

மரணம் எப்போது நிகழுமென்று தெரிந்தவர்கள் உண்டா என்ன?